صف کوه نوردان زیر تاج یخی K2

فصل موفقی از صعودها در K2 به پایان رسیده و آمار صعودهای این فصل فاصله بسیار کمی با رکورد بیشترین صعودها در یک فصل دارد. با این حال 26 جولای 2014 باحداقل 32 صعود (که در مقایسه با 31 جولای 2012 که بهترین آمار را داشت کمی پیش افتاده است) هم اکنون موفق ترین روز در تاریخ صعودهای K2 به شمار می رود.

آمار

صعودها: صعودهایی که این فصل تایید شده اند رقم 48 رو نشان میده که 32 صعود در 26 جولای به ثبت رسیده است.

حمایت ها: تعداد باربرهای ارتفاع صعود کننده به قله 2 به 1 می باشد. یعنی به ازای هر مشتری (حتی کوه نوردان پاکستانی و نپالی که به عنوان کوه نورد به این قله میایند) یک باربر ارتفاع نیز به قله رسیده است.

کپسول اکسیژن: تقریبا 40 درصد کوه نوردانی که این فصل به قله رسیدند از کپسول اکسیژن استفاده نکردند.

میزان موفقیت: امسال تقریبا 80 درصد کوه نوردان توانستند با موفقیت به قله برسند که در مقایسه با سالهای گذشته بی سابقه بود.

میزان مرگ و میر: K2 خطرناکه، بخصوص اگر یک کوه نورد به قله برسه. قبل از سال 2014 میزان مرگ و میر در این کوه 10 درصد بود. یعنی از هر 10 نفر یک نفر کشته می شد. امسال به غیر از یک کوه نورد اسپانیایی به نام میگوئل آنگل پرز (Miguel Angel Perez) که در کمپ 4 درگذشت، همه کوه نوردان به سلامت به بیس کمپ بازگشتند. 

 اولین ها

1- K2 چهاردهمین هشت هزاری کوه نورد چک رادک یاروس (Radek Jaros) بود. او اولین کوه نورد اهل چک است که چهارده قله بالای هشت هزار متری را (بدون استفاده از کپسول اکسیژن) صعود کرده است. 

2- بویان پتروف (Boyan Petrov) اولین کوه نورد بلغارستان به شمار می رود که K2 را صعود کرده است. او همچنین به جمع کوه نوردانی اندکی پیوست که موفق شدند K2 و برودپیک را در یک فصل صعود کنند. 

3- امسال 6 کوه نورد زن توانستند K2 را صعود کنند، که این تعداد آ‌مار آنها را 50 درصد افزایش داده است. از این تعداد 5 کوه نورد زن شامل سه نپالی، یک کوه نورد چینی و یک کوه نورد استرالیایی-نیوزلاندی اولین بانوان کشور خود هستند که بر قله K2 ایستادند. 

زمان در حال تغییر صعودها

بعد از اولین صعود موفق این قله و دسترسی بیشتر کوه نوردان به آن، K2 به عنوان یک هشت هزاری چالش برانگیز برای همه بود (و هنوز سعی دارد آن را حفظ کند). در پایان سال 1985 تنها 10 اکسپدیشن موفق در این قله به انجام رسیده بود که میزان موفقیت 33 درصد محاسبه می شد. صعودها و مرگ و میر نیز به ترتیب 39 و 12 درصد بودند. با این حال سال 1986 یک سال دراماتیک در تاریخ این قله بود.

 در دهه 80 دوره هیمالیانوردی از احاطه صعودهای سنتی خارج شد. رینهولد مسنر پیشگام سبک آلپاین بود و یرزی کوکوچکا با بی پروایی مسیرهای نو را صعود می کرد و کوه نوردان به صعودهای سولو روی می آوردند و تمایل داشتند از کپسول اکسیژن و باربر استفاده نکنند.

در سال 1986 رقم بی سابقه ای از مجوزهای صعود توسط دولت پاکستان صادر شد و حدود 150 چادر برای اسکان کوه نوردان در بیس کمپ برپا شده بود. تراژدی درست در اوایل روز 21 ژوئن رخ داد. دو کوه نورد آمریکایی آلن پنینگتن (Alan Pennington) و جان اسمالیک (John Smolich) بر اثر سقوط سنگ و رخ دادن بهمن جان سپردند. آنها متعلق به یکی از چهار تیمی بودند که دیواره جنوبی و مسیر "Magic Line" را صعود می کردند. این مسیر سال بعد توسط تیمی از چک و لهستان به اتمام رسید.

داستان تراژدی و موفقیت ادامه یافت و در پایان فصل 27 صعود  و 13 نفر تلفات به ثبت رسید. میزان صعود و مرگ به ترتیب 70 و 110 درصد بودند.

از سال 1986 چندین سال (1996، 2000، 2004، 2007، 2012) آمار صعود بالا بوده است. با این حال ذکر این نکته مهمه که میزان صعودها در این قله همیشه کاهش داشته و تقریبا 40 درصد شانس صعود وجود دارد.

در سال 2004 در پنجاهمین سالگرد صعود این قله 11 تیم برای بزگداشت مراسم Golden Jubilee در کوهستان به سر می بردند. که به لطف تلاش مشترک تیم ها طناب ها از بیس کمپ تا قله ثابت گذاری شدند و 41 کوه نورد موفق شدند در طول سه روز دریچه هوایی مناسب بر قله آن بایستند. تعداد کل صعود ها در فصل 2004 به 51 نفر رسید که با آمار امسال (48) فاصله اندکی داشت. 

به طور جالبی سالهای 2004 و 2012 سال هایی هستند که بیشترین تعداد باربر ارتفاع نیز به قله K2 رسیدند. داستان صعود باربرها به دوره پیشگامان اکسپدیشن ها بر می گرده. داستان اولین صعود این قله هیچگاه بدون ذکر نام "امیر مهدی" به پایان نرسیده است. اولین صعود یک شرپا به این قله در سال 1997 به ثبت رسیده است. با این وجود آمار سال های اخیر تغییر قابل توجهی را نشان می دهد. در سال 2012 تعداد 16 شرپا به قله رسیدند که تعدادشان در آن روز بیشتر از تعداد مشتریان بود و امسال نیز رقم باربرهای صعود کننده به 16 نزدیک بود.

به طور طعنه آمیزی ما در عصری به سر می بریم که در مقایسه یک کوه با مرتفع ترین کوه جهان به دلیل تجاری شدن اورست در دهه 1990 یک حس ننگ و رسوایی در قبلی ایجاد میکنه. زمان در K2 هم در حال تغییره اما K2 از هر لحاظ با اورست فرق داره: چه از لحاظ تکنیکی، چه از لحاظ جغرافیایی، چه از لحاظ لجستیکی و چه از لحاظ هواشناسی. این قله شباهتی به قلل دیگر ندارد که در یک روز بیش از 200 صعود به ثبت برسه یا اینکه در پایان فصل بیش از 500 صعود ثبت شده باشه یا حتی اینکه یک کوه نورد 21 بار بر قله آن باسته.

K2 به طور خطرناکی غیر قابل پیش بینی ست. کوه نوردان زیادی در این قله در معرض خطرات و فاجعه ها قرار دارند که برای مثال میشه از سال های 1986 و 2008 نام برد. همچنین فصل هایی بوده که این قله هیچ صعود کننده ای نداشته همانند سال 2013. این عوامل همیشه مانع بزرگی بر سر راه سازمان دهندگان تورهای تجاری بوده است.
 
منبع تصویر و خبر: ExplorersWeb