چکیده ای از صعودهای بهار 2014

لحظه وقوع بهمن در جبهه جنوبی اورست. تصویر از Mark Horrell
صعودهای بهار ۲۰۱۴ در قلل بالای هشت هزار متری به پایان خود رسید. بهار ۲۰۱۴ فصلی ست که به خاطر بهمن مصیبت بار اورست و کشته شدن ۱۶ شرپا و اعتصاب دیگر شرپاها و شکست و ضعف بروکراسی در کنترل و از سرگیری اکسپدیشن ها و نهایتا نیمه تمام ماندن تمامی اکسپدیشن های جبهه جنوبی اورست و لوتسه در خاطره ها باقی خواهد ماند.
حادثه:
در ۱۸ آوریل هنگامی که صعود کنندگان اورست در صدد شروع پروژه همهوایی خود بودند قطعه یخ عظیمی از یال غربی اورست کنده شد و موجب وقوع بهمن بزرگی شد که منجر به مرگ ۱۶ شرپا و زخمی شدن خیلی های دیگر شد. مارک هورل (Mark Horrell)، کوه نورد بریتانیایی که تازه می خواست وارد یخچال خومبو شود از نزدیک شاهد ماجرا بود و تصاویری که او تهیه کرده (اینجا) می تونند به درک بهتر علت وقوع بهمن کمک کنند. البته این موضوع طبق گفته های مارک تبدیل به یک مسئله سیاسی و بازیچه دست بعضی ها برای استفاده در جهت منافع شخصی شد که نتیجه آن لغو کامل تمامی صعودها بود. با این حال دو بانوی کوه نورد به نام های جینگ وانگ (Jing Wang) از چین و کیلیو ویدلیچ (Cleo Weidlich) از آمریکا با استفاده از هلی کوپترها اقدام به دور زدن محل حادثه شدن تا خود را به کمپ دو برسانند که نتیجه این کار صعود موفق کوه نرد چینی به اورست بود ولی کوه نورد آمریکایی از صعود لوتسه صرف نظر کرد.
قلل دست نیافتنی این فصل:
قلل لوتسه، آناپورنا و ماناسلو در فصل بهار ۲۰۱۴ بدون صعود باقی ماندند. صعودهای آناپورنا و ماناسلو به دلیل شرایط بد جوی و بارش سنگین برف نیمه تمام باقی ماندند اما صعودهای لوتسه همانطور که قبلا گفته شد به دلیل حوادث بهمن اورست لغو شدند. (جا داره به بدشانسی مهدی قلی پور نیز اشاره داشته باشیم. او سال گذشته به دلیل حملات تروریستی در بیس کمپ نانگا پاربات صعود خود را اجبارا نیمه تمام رها کرد و امسال نیز در لوتسه دچار این بدشانسی شد.)
نیمه تمام ماندن مسیر نو بر روی کانچن جونگا:
شرایط جوی در کانچن جونگا برای گشایش یک مسیر نو در جبهه شمال غربی کانچن جونگا مناسب نبود و همین امر مانع موفقیت کوه نوردان توانمند قزاق، اسپانیایی و لهستانی شد. الکس تکسیکن، یکی از نفرات تیم، توضیح میده که برج یخی بر روی این جبهه در شرایط بسیار خطرناکی بود و هر روز در حال شکافتن بود.
در مرحله اول این اکسپدیشن نفرات تیم ابتدا بر روی مسیر ۱۹۷۹ بریتانیایی ها تلاش کردند. در ادامه آدام بیلیسکی از لهستان و الکس تکسیکن از اسپانیا برای صعود قله تلاش کردند اما از چند صد متری قله مجبور به بازگشت شدند. در ۱۸ می دنیس اوروبکو از قزاقستان (شهروند روسیه) موفق شد بر قله این کوه سرسخت بایستد. این صعود از مسیر نو صورت نگرفت.
در اورست نیز پیتر هامور (Peter Hamor) و هوریا کالیباسانو (Horia Colibasanu) در صدد تلاش بر روی یک مسیر نو بودند و رالف دوجموویتس (Ralf Dujmovits) نیز قصد داشت مسیر سولو مسنر را تکرار کند، اما حوادث تلخ رخ داده مانع از این تلاش ها شد.
رکود سنی در کانچن جونگا:
در ۱۸ می کوه نورد ۷۵ ساله اسپانیا کارلوس سوریا (Carlos Soria) موفق شد بر قله کانچن جونگا بایستد و به این ترتیب رکود مسن ترین صعود کننده سومین قله مرتفع جهان را به نام خود به ثبت رساند. این صعود همچنین یازدهمین صعود او به قلل بالای هشت هزار متری به حساب میاد.
چکیده صعودهای موفق در بهار ۲۰۱۴:
دریچه های هوایی مناسب برای صعود در این فصل بسیار کم بود و با فاصله زیاد اتفاق می افتاد. اولین صعود به اورست (شمالی) با تاخیر زیاد رخ داد اما در ادامه بیش از ۱۰۰ نفر موفق شدند بر قله بلندترین کوه جهان بایستند. تمامی این صعودها با استفاده از کپسول اکسیژن بودند. شرایط بد جوی مانع پیشرفت کوه نوردانی شد که کپسول اکسیژن به همراه نداشتند.
قله شیشاپانما هشت صعود به خود دید که نیمی از آنها از جبهه شمالی و نیم دیگر از جبهه جنوبی بودند. در دائولاگیری نیز حداقل ۱۰ صعود به ثبت رسید و در چو آیو نیز بیش از ۳۰ صعود گزارش شد.
علی رغم شرایط بد هوایی تقریبا ۵۰ صعود موفق در ماکالو به ثبت رسید که اکثر آنها از کپسول اکسیژن استفاده می کردند. به نظر می رسد تنها سه نفر در بین ۵۰ نفر یاد شده بدون استفاده از کپسول اکسیژن به قله ماکالو رسیدند.
در کانچن جونگا نیز بیش از ۷۵ صعود به ثبت رسید که بیشتر این صعودها بدون استفاده از کپسول اکسیژن به ثبت رسیدند.
منبع خبر: ExplorersWeb
منبع تصویر: MarkHorrel.com