دانیلو کالگری (Danilo Callegari)، کوه نورد و دوچرخه سوار ایتالیایی به تازه گی اکسپدیشن ۱۵۳ روزه خود 
که هیمالیا را به اقیانوس هند پیوند می داد را به پایان رساند.

 

دانیلو قبل از نیمه تمام گذاشتن صعودش به خاطر بدی شرایط هوا توانست به شیوه سولو در مسیر اوچووا (Ochoa Route) در جبهه شمالی تا ارتفاع ۷،۱۵۰ متری قله ۸،۰۱۳ متری شیشاپانگما در تبت پیشروی کند. او بعد از بازگشت به کاتماندو در نپال دوباره به شیوه سولو اما اینبار با دوچرخه مسیر طولانی خود را تا جنوبی ترین نقطه شبهه قاره هند طی کرد تا به ساحل اقیانوس هند برسد. این داستان بعد از بازگشت او به ایتالیا نقل شده است.

دانیلو در مصاحبه خود با سایت اکس وب در شرح سفر ماجراجویانه خود می گوید: " من به سبک سولو و آلپاین، بدون استفاده از باربر ارتفاع، راهنما، طناب ثابت یا کپسول اکسیژن صعود کردم. کسی وسایل من را در کوهستان حمل نکرد. من پنج بار برای برقراری کمپ های خود و صعود قله تلاش کردم.

هوا تا یک روز قبل از صعود قله مطلوب بود. سپس تا کمپ ۲ در ارتفاع ۷۰۰۰ متری پیش رفتم و ۱۵۰ کمتر دیگر به سمت کمپ ۳ صعود کردم تا وضعیت برف و امکان صعود را چک کنم که برف سنگین مسیر صعود را پوشانده بود و به همین دلیل به بیس کمپ پیشرفته خود برگشتم. علی رغم اینکه چند روز در بیس کمپ منتظر هوای مناسب برای صعود بودم، تغییری در شرایط هوایی پیش نیامد و من تصمیم گرفتم در همین هوا به صعود خود ادامه دهم و توانستم بعد از تاریکی به کمپ اول برسم و اوایل صبح به سمت کمپ دو حرکت کردم که بهمن های متعدد و خطر شکاف های یخی پنهان باعث شد تا تصمیم سخت بازگشت و اتمام صعود را بگیرم. به نظرم باید به پاسخ کوهستان که میگه "نه، این زمان مناسبش نیست" احترام گذاشت. من ۴۰ روز را در کوهستان سپری کردم و تا ارتفاع ۷،۱۵۰ متری پیش رفتم.

ار بیس کمپ یک وسیله نقلیه متعلق به آژانس ترکینک نپال منو تا کاتماندو رساند. اونجا فهمیدم که اتفاقی پاسپورتم را در یک کوله در کمپ ۲ جا گذاشته ام، به همین خاطر باید برای دریافت پاسپورت و ویزا برای عبور از نپال و هند اقدام می کردم که این کار ۲۰ روز طول کشید. از همانجا به سمت غرب از طریق خاک نپال شروع به دوچرخه سواری به سمت شمال غرب هند کردم.


کویر ثار ( Thar Desert)، دانیلو در حال تعمیر دوچرخه اش

من از سمت شرق به غرب حرکت کردم و تقریبا به نزدیکی مرز پاکستان رسیدم. مسیرهای عمیق شنی را در دمای ۴۹ درجه دنبال کردم تا به مناطق داخلی شبه قاره رسیدم و جهت یابی را از طریق نقشه های ضعیف و جی پی اس و قطب نما انجام می دادم. از آنجا نیز مستقیما به سمت جنوب هندوستان رکاب زدم تا به جنوبی ترین نقطه هند در شهر کانیاکوماری (Kanyakumari) رسیدم. تمام این مسیر را با توان شخصی خودم طی کردم.

من تصمیم داشتم تا انتهای مسیر را طی کنم. از تپه های کونکان (Konkan Hills) گذشتم. این تپه ها در یک منطقه خطرناک و فشرده جنگلی واقع شده اند و هوای شرجی داره که به ندرت به زیر ۴۰ درجه میافتاد و دائما بالا و پایین می رفتم که این کار منو خسته می کرد اما با این حال فکر می کنم این یکی از جالب ترین مسیرهایی بود که طی کرده بودم.

چند کیلومتر نهایی عاطفی ترین بخش این سفر بودند و من داشتم پایان سفر ۱۵۳ روزه خودم را می دیدم. رسیدن به آخرین تپه در کانیاکوماری و خیره ماندن در بی نهایت اقیانوس من را در حیرت فرو برد. در این سفر ۱۵۳ روزه ۷۴ روز را در حال رکاب مسیر ۴،۸۷۷ کیلومتری بودم."

 

منبع: http://www.explorersweb.com/trek/news.php?url=exweb-interview-danilo-callegari_1392917571

----------------------------------------------------------------

پی نوشت: دانیلو در حال حاضر در خانه به سر می برد و در طی چند روز آینده شروع به تمرین برای سفر سخت خود در آفریقا با عنوان Africa Extreme 2014 project خواهد کرد. برنامه او در آفریقا به این طریق خواهد بود که ابتدا در ماه سپتامبر (اواخر تابستان) به تانزانیا رفته و ۵۰ کیلومتر را در اقیانوس شنا کرده و سپس مسیر ۷۰۰ کیلومتری تا پای کوه کیلیمانجارو را خواهد دوید و اقدام به صعود بدون توقف تا قله خواهد کرد و بدون برقراری کمپ میانی فرود خواهد آمد.